Incentive w Brazylii

19/07/2018

INCENTIVE W BRAZYLII

To doskonały pomysł aby połączyć city break ze spotkaniem z naturą. W Rio jest wiele atrakcji, które można wprowadzić do programu wyjazdu incentive i motywacyjnych. To przepiękne plaże, samba, karnawał i wszystko z nim związane, świetne napoje i jedzenie, doskonałe wino, elementy CSR, sport i rekreacja, zwiedzanie…w tekście chcemy przybliżyć kierunek i napisać co fajnego można robić w Brazylii, czego spróbowaliśmy i co polecamy.

kanały w amsterdamie

Dwa w jednym – przystanek w Amsterdamie przed podróżą do Rio de Janeiro

Jeśli lecicie do Brazylii, a lotniskiem przesiadkowym jest Amsterdam i macie kilka godzin na przesiadkę warto wybrać się na szybki wypad do stolicy Holandii. Przejazd kolejką do centrum miasta trwa tylko 20 minut (wysiada się na stacji Central). Stamtąd ruszają statki i łodzie wycieczkowe po amsterdamskich kanałach. Najkrótszy rejs trwa godzinę. W tym czasie można w bardzo ciekawy sposób zapoznać się z miastem i jego historią. Audioguide dostępny jest także w języku polskim. Po rejsie chwila odpoczynku w jednej z licznych kawiarni. Tym sposobem odprężeni i zrelaksowani możecie wsiadać do samolotu. Wypróbowaliśmy tą kombinację i sprawdza się 🙂

Brazylia & Rio de Janeiro!

Po dwunastogodzinnym locie z Amsterdamu samolot ląduje w przepięknej stolicy Brazylii – Rio de Janeiro. Do najbardziej charakterystycznych symboli miasta z pewnością należy pomnik Chrystusa Odkupiciela autorstwa Hectora da Silvy – duma Rio de Janeiro. Pomnik został wzniesiony w setną rocznicę odzyskania przez kraj niepodległości. Rozpostarte ramiona Chrystusa mają symbolicznie “obejmować miasto”, jak i witać przybyszy od strony morza. Na wysokości 38 metrów znajduje się taras widokowy. Stamtąd rozciąga się piękna panorama na Rio de Janeiro z jej słynnymi plażami Copacabana i Ipanema.

W sercu brazylijskiej dzielnicy Lapa znajdują się słynne kolorowe schody Selarón. To dzieło artysty pochodzenia chilijskiego Jorge’ego Selaróna, który rozpoczął ich budowę w 1990 roku i kontynuował przez wiele lat aż do swojej śmierci w 2013 roku. Obecnie schody składają się z 215 stopni i mają około 125 metrów wysokości. Mozaika, którą tworzył autor to 2.000 porcelanowych płytek pochodzących z ponad 60 krajów świata. Dzieło stało się wizerunkiem miasta i hołdem dla mieszkańców Rio oraz bardzo popularnym miejscem wśród turystów. Zarówno w dzielnicy Lapa, jak i w centrum znajdziecie mnóstwo barów, knajpek, restauracji, koncertów. Życie nocne tutaj tętni pełną parą. Warto wybierać bary i knajpki z opłatą za wejście, w której znajduje się drink. 

Amatorów nieco mniej ekstremalnych przeżyć z pewnością zainteresuje spacer po powstałym w 1808 roku ogrodzie botanicznym. Na terenie o powierzchni 140 hektarów znajduje się ponad 6 tysięcy gatunków roślin, w tym ponad 900 różnych odmian palm. Ten mały raj to oaza spokoju w samym centrum roztańczonego Rio de Janeiro.

AMatorów piłki nożnej warto zaprosić do multimedialnego muzeum. Brazylijczycy są niesamowitymi fanami futbolu i w swoim muzeum zgromadzili wiele ciekawych eksponatów i multimediów.

Fawele – inna strona Brazylii

Na “zapleczu” Rio znajdują się miejsca zwane favelami (dzielnice biedy). W całym Rio takich dzielnic jest ok. 750. Powstały w wyniku ogromnej migracji w latach 60-tych i 70-tych. Ich mieszkańcy, skuszeni wizją lepszego życia zaczęli masowo napływać do stolicy. Lecz zamiast ,,ziemi obiecanej’’ zostali trudy życia codziennego i biedę. Ten obraz stanowi szokujący kontrast do barwnych plaż czy roztańczonego karnawału. Zamiast barw jest szara rzeczywistość. Co ciekawe coraz częściej grupy przyjeżdżające w ramach incentive travel pomagają mieszkańcom ubogich dzielnic pragnąc wnieść elementy CSR do programów zwiedzania. Polecamy takie działania ponieważ wnoszą one dodatkowe wartości do programów wyjazdów i pozwalają uczestnikom poczuć się pomocnymi wspierając lokalną społeczność. Pomimo znacznych różnic w standardzie życia Brazylijczyków łączą plaże, samba, karnawał i wielka miłość do piłki nożnej.

szkoła sambyMotywujący karnawał w Rio

Karnawał w Rio jest niezwykle wyjątkowym czasem. Parady karnawałowe to nie tylko popisy umiejętności, ale przede wszystkim konkurs między najlepszymi szkołami samby w Rio. Najlepszych szkół jest 12 i są podzielone na dwie ligi – A i B. Obecność w lidze A jest ważna zarówno dla prestiżu szkoły, jak i dotacji finansowych dla szkoły. 

Mało kto wie, ale pokazy karnawałowe to nie tylko szalone i wesołe tańce, ale przede wszystkim konkurs na najlepszy pokaz, do którego przygotowania trwają cały rok i kosztują krocie. Odbywają się według ściśle ustalonego klucza, a ich ocena podlega surowym regułom. Każde odstępstwo to punkty karne dla szkoły. W występie pojedynczej szkoły na “sambodromie” bierze udział około 4 tysiące tancerzy. Wywodzą się w dużej mierze z faveli, a udział w karnawale jest dla nich ogromnie ważny. Treningi zaczynają się od lata. Nieobecność może zaowocować wykluczeniem z pokazu. Temat przewodni występu danej szkoły ustala się w maju i jest on objęty ścisłą tajemnicą. Od czerwca rusza produkcja kostiumów, rekwizytów, pojazdów pojawiających się na pokazie. Następnie ustalana jest samba, która będzie towarzyszyć występowi. Niezwykle ważne jest aby wszystkie elementy idealnie do siebie pasowały. Fantazja reżyserów pokazu nie zna granic. W jednym z pokazów szkoły o tematyce opowieści 1001 nocy latały na dronach “latające dywany”! Filmik można znaleźć na Youtube. Niezapomnianą atrakcją na wyjazdy incentive i wyjazdy motywacyjne jest możliwość udziału uczestników w pokazie karnawałowym jednej ze szkół. Każdy z uczestników otrzymuje strój i miejsce w orszaku. Takie przeżycie to coś naprawdę niezapomnianego i wyjątkowego. Niedostępne dla przeciętnych turystów w Brazylii. Ważne jest aby zarezerwować miejsce z dużym wyprzedzeniem, bo ich liczba jest bardzo ograniczona, a cieszą się ogromnym powodzeniem. Jeśli wyjazd nie odbywa się w terminie karnawałowym to polecamy wizytę w „fabryce” karnawałowej. ZNajdują się tutaj stroje, dekoracje, platformy z poprzednich karnawałów. Wszystko można zobaczyć, dotknąć, a nawet przymierzyć!

Od 1928 roku parady i konkursy szkół samby rozkręciły się na dobre. Grupo Especial (Grupa Specjalna), składa się z 12 najlepszych szkół. Szkoły z Grupy Specjalnej występują w niedzielę i poniedziałek przed Popielcem. Są podzielone na 2 grupy po 6 szkół. Szkoła z najmniejszą liczbą punktów spada do Serii A. Sześć najlepiej ocenionych szkół występuje jeszcze raz, w pierwszą sobotę Wielkiego Postu w tak zwanych desfile das campeãs (przemarsz mistrzyń). Najwięcej tytułów mistrzowskich w historii zdobyła szkoła Portela z wynikiem 22, potem Mangueira, która uzyskała ich 19 oraz Beija Flor 13. To właśnie dla nich przeznaczony jest  tzw. desfile das campeãs (przemarsz mistrzów, a dokładniej mistrzyń). Drużyny, które się nie zakwalifikują do Grupo Especial występują na specjalnie przystosowanej do przemarszu ulicy Intendente Magalhães.

Grupa otwierająca (Comissão de frente) to od 10 do 15 tancerzy, których zadaniem jest prezentacja szkoły oraz zrobienie dobrego pierwszego wrażenia i nawiązanie kontaktu z publicznością. Następna sekcja to Abre-alas, czyli grupa na czele której jedzie wielka ozdobna ciężarówka z logo szkoły. Za nią podążają carros alegóricos czyli napędzane siłą ludzkich mięśni samochody. Wszystkie pojazdy nawiązują do tematu przewodniego występu (enredo). Na platformach umieszczonych na samochodach tańczą tancerze, którzy swoim tańcem i strojami opowiadają historię z motywu przewodniego. Czasami platformy są tak olbrzymie i rozbudowane, że ciężko wprawić je w ruch, zwłaszcza że nie można do tego celu używać zwierząt. Carros alegóricos napędzane są siłą ludzkich mięśni.

Co roku sędziowie wyłaniają zwycięzcę. Punktacja sędziowska obejmuje następujące elementy:

  • Bateria czyli orkiestra składająca się od 250 do 350 muzyków musi być idealnia zgrana, bez żadnej fałszywej nuty
  • Samba-enredo to linia melodyczna, która musi pasować zarówno do tekstu i  całości tematu przewodniego, z jakim szkoła występuje.
  • Śpiewacy oraz intérprete z końca pochodu
  • Synchronizacja alas i ciężarówek (carros alegóricos)
  • Enredo (motyw przewodni, opowieść), który musi być  musi być jasny i zrozumiały
  • Alias czyli zgranie całego przemarszu, harmonijny i spójny występ, brak przerw pomiędzy grupami
  • Stroje, ozdoby i rekwizyty – oceniana jest kreatywność i wykonanie oraz to czy pasują do tematu przewodniego
  • Comissão de frente – prezentacja szkoły i kontakt z publicznością
  • Mestre-sala i porta-bandeira – idealnie zgrane rytm samby i stroje
  • Ala das crianças – część pochodu, w którym prezentują się dzieci
  • Madrinha (rainha) de bateria – królowa samby, czyli tancerka na przedzie pochodu, na której skupiają się oczy widzów. Czasem jest to aktorka, modelka czy inna celebrytka. Królowa tańczy przed orkiestrą.
  • Velha guarda – ostatni element przemarszu stanowią seniorzy szkoły samby, przeważnie panowie. Ta część nie jest oceniana przez sędziów.

“Sambodrom” jest obecny na karnawale od 1984 roku dzięki konstrukcji autorstwa architekta Oscara Niemeyera. To platforma o długości 700 metrów pod gołym niebem, z 60 tys. widzów w 12 sektorach, gdzie tancerze prezentują swój pokaz.

Samba de Janeiro

Samba to Rio, a Rio to samba. Taniec został zapoczątkowany w XVI wieku przez afrykańskie plemiona Bantu. Do Ameryki samba przybyła wraz z niewolnikami. Nazywa samby wywodzi się od afrykańskiego słowa “semba”, które dosłownie oznacza “gwałtowne ruchy oraz wybijanie rytmu nogami”. Warto podkreślić, że sambę dzieli się na ludową (w grupach) oraz towarzyską (w parach). Taniec tańczy się w metrum 4/4, ale powstały także trzy odmiany samby, znacznie różniące się od siebie rytmem. Są to: baiao (30 taktów na minutę), horo (42 takty na minutę) i de morro (54 takty na minutę). W 1840 roku odbył się pierwszy typowo brazylijski karnawał. Piętnaście lat później w 1855 roku w mieście zorganizowano parady barwnie przebranych arystokratów, z czasem dołączyli do nich bawiący się mieszkańcy i goście. A w 1914 roku samba tanecznym krokiem dotarła do Europy. A latach 40-tych XX wieku zyskała popularność na skalę światową.

capoeira dziewczynkaIncentive z Capoeirą

W prostych słowach to połączenie tańca, muzyki, rytmu,sztuki walki, samoobrony, gimnastyki i akrobatyki. Na wyjeździe incentive można wprowadzić „spotkanie” z Capoeira. Jest wykonywana na różnych imprezach w formie pokazów, show czy otwartych zajęć. Składa się z licznych akrobacji oraz tanecznych ruchów idealnie zgranych z muzyką. Do tego dochodzą jeszcze okrężne kopnięcia oraz efektowne uniki. Lecz tak naprawdę nie mają nic wspólnego z realną walką. Występom capoeira towarzyszy muzyka, która rozbrzmiewa z  tradycyjnych brazylijskich instrumentów takich jak berimbau czyli kija (verga), na którym jest napięta struna (arame), cabaci (cabaça) czyli pudła rezonansowego, przytwierdzonego sznurem do kija z napiętą struną oraz caxixi – grzechotki w postaci koszyczka z ziarnami w środku, kamyka (pedra) lub monety (dobrāo) do zmiany tonacji i patyczka (baqueta), którym struna jest uderzana. Kolejnym instrumentem jest Atabaque czyli duży bęben stawiany na stojaku, wykonany z wydrążonego pnia i napiętej na nim skóry. Muzyka nadaje tempo grze Capoeira oraz określa jej formę. Nauka gry na instrumentach oraz nauka tradycyjnych brazylijskich pieśni Capoeira jest elementem regularnych treningów.

Ja uczestniczyłam w pokazach Capoeiry dzieci z faweli. Wszystkie wspaniale się ruszały i z wielkim zapałem śpiewały tradycyjne piosenki podczas pokazów. Capoeira to także sposób na uspołecznienie dzieci i młodzieży z biednych dzielnic, zainteresowanie ich, pokazania im innej strony życia niż ta, z którą spotykają się na co dzień.

Iguazu – wodospady zaliczane do 7-dmiu nowych cudów świata naturalnego

Aby ochłonąć od żaru słońca nad stolicą wyjazd do Brazylii warto połączyć z wizytą w parku narodowym, w którym znajdują się sławne wodospady Iguazu. Położone są na granicy Brazylii i Argentyny, tuż obok Paragwaju. Teren Iguazu w 1939 roku stał się parkiem narodowym, a w 1984 wodospady zostały wpisane na listę Obiektów Światowego Dziedzictwa Przyrodniczego Iguazu obok wodospadów Wiktorii oraz wodospadu Niagara są jednymi z najpiękniejszych i największych na świecie. Wysokość wodospadów waha się między 50, a 82 metrów, szerokość to około 2 kilometry. W najwyższym punkcie czyli Garganta del Diablo (Gardło Diabła) woda spada z wysokości 82 metrów. W zależności od ilości wody w rzece Iguazu łączna liczba kaskad wodospadu waha się od 275 do 300.

Wodospady można zwiedzać na różne sposoby. Oglądane z odmiennych perspektyw wyglądają całkowicie inaczej. Proponujemy 3 perspektywy. Z lądu, z wody i z powietrza. Do parku najłatwiej wybrać się pieszo. Wzdłuż wodospadów wyznaczone są trasy i rozlokowane są specjalne platformy widokowe i mosty wiszące. Park jest domem dla 800 różnych gatunków ptaków oraz innych dzikich zwierząt. Będąc na wycieczce należy uważać, bo żyją tam pumy i jaguary. Bardzo często można także spotkać niewinnie wyglądające ostronosy, które są symbolem parku, a które mogą przestraszone dotkliwie pogryźć. Poza spacerem wzdłuż Iguazu proponujemy przeprawę pontonem. Można nim podpłynąć pod sam wodospad, a wycieczka robi niesamowite wrażenie i zapada w pamięć na zawsze. Z lotu ptaka, w trakcie lotu helikopterem, zwiedzający mają okazję zobaczyć cały obszar parku i ogarnąć całość wodospadów z góry. Aby spotęgować wrażenia warto zamieszkać na terenie parku narodowego (po stronie brazylijskiej lub argentyńskiej). Wtedy wieczorem, po zamknięciu parku dla zwiedzających, można mieć wodospady „wyłącznie dla siebie” 🙂 Po stronie brazylijskiej będzie to urokliwy i ekskluzywny Belmond Hotel das Cataratas, po stronie argentyńskiej Sheraton.

Wino i śpiew

Z Brazylii bardzo łatwo wybrać się na stronę argentyńską, z której także ogląda się wodospady. Będąc po stronie argentyńskiej polecam degustację świetnych win w lokalnych specjalistycznych sklepach winiarskich. Wiele odmian dostępnych jest tylko na miejscu. Argentyna jest 5-tym producentem win na świecie, a 90% produkcji jest spożywanych w kraju. Winna latorośl została przywieziona przez kolonizatorów w 1577 roku i wtedy też powstała pierwsza argentyńska winnica – Santiago del Estero. W 1870 roku do Brazylii przywieziono wiele nowych odmian winorośli z Europy i z Chile co zapoczątkowało rozwój winiarstwa na wielką skalę. 75% produkcji wina produkuje się w regionie Mendoza. Są to przede wszystkim czerwone: Malbec, a potem Cabernet Sauvignon, Barbera, Syrah, Pinot Noir, Sangiovese i białe: Chardonnay. Warto wiedzieć, że w Brazylii także produkuje się sporo wina, a jej winnice należą pod względem powierzchni do 3 największych terenów winiarskich w Ameryce Południowej.

Tak więc lecąc na incentive do Brazylii można połączyć kolorowy, szalony i roztańczony city break z wycieczką do jednego z nowych cudów świata naturalnego czyli wodospadów Iguazu. Co ważne z Iguazu lecąc Air France można polecieć do Polski na jednym bilecie co zdejmuje nam z głowy kłopoty z ewentualnymi opóźnieniami.

Jak jest na pontonie na wodach Iguazu? Zobaczcie na filmiku – dziękujemy autorowi Marcos Iser za film i fantastyczne przyjęcie w sercu parku narodowego w hotelu #Belmonddascataratas 🙂

%d bloggers like this: